Bir Avuç Şeker

Her akşam iş dönüşü mahalle bakkalına uğrayıp aldığı şekerleri ceplerine doldurup gelir, sonra bizim kapıda beklediğimizi gördüğünde gülerek bize uzatırdı babam. Ağabeyim Selimle şekerleri avuçladığımız gibi odamıza koşar-“Bir sana, bir bana-” diye pay ederdik.

Ve ne zaman bir tane artsa o uzatıp bana verirdi. Akrabalarımız, komşularımız dahi bilirdi o şekerleri ne kadar çok sevdiğimizi. Ne zaman misafirliğe gelecek olsalar ellerinde iki şekerle gelirlerdi mutlaka. Ozamanda dünyalar bizim olurdu tabi. Hiç unutmuyorum o yıllarda birdenbire rahatsızlanmıştım. Babam da komşumuzun