Eden Bulur

Çok eski zamanlarda bir dilenci varmış. Bu dilenci köy köy dolaşır, “eden bulur!…” diyerek dilenirmiş. Dilencinin hali ve söyledikleri insanların çok tuhafına gidermiş. Bu tuhaf dilenci yine günlerden bir köyde dileniyormuş. Dilenmek için dolaşırken de durmadan aynı sözleri söylüyormuş;

-Eden bulur!…Eden bulur! O köyde köylüler tarafından merhametsizliği ile tanınan ihtiyar, huysuz ve de kötü kalpli bir kadın, dilencinin bu sözlerine fena hâlde öfkelenirmiş , ve bir gün, kendi kendine: