Üvey Anne

İsmail bey eşinin ölümünden sekiz yıl sonra evlenmeye karar vermiş, fakat her denemesinde çocuklarının son derece katı tavırlarıyla karşılaşmıştı…Tüm işlere yetişemiyor, evlerinde çocuklarıyla ilgilenecek ve ona hayat arkadaşı olacak biri olsun istiyordu. Görücü usulüyle kızkardeşi Necla’nın tanıştırdığı bir bayanla ise öyle iyi anlaşmıştıki. Bu defa herşeyin iyi olacağına inanıyordu.

Büyük oğlu Kemal’in bu durumu olumlu karşılayacağını düşünüyordu. Fakat hasta kızı Cemile ne derse desin kabul etmezdi. Ve Sema hanım’ı bir akşam çocuklarıyla tanıştırmak için yemeğe davet etmişti. Cemile ise kadının yüzüne bakmadığı gibi, daha ilk dakikadan, – “Annemin yerine başka birini koymamızımı istiyorsun? Ölürümde kabul etmem böyle birşeyi-” demiş ve tekerlekli sandelyesini odasına sürmüş ve